درمان پسوریازیس با طب سنتی چینی

استفاده از گیاهان چینی برای درمان پسوریازیس در غرب با داشتن شواهد بالینی ناچیز برای استفاده از آن ، یک روش درمانی جایگزین تلقی می شود. اما ، برای میلیارد نفر که در چین زندگی می کنند ، داروهای سنتی – مانند شنگ دی هوانگ ، دیانگ چینگ ، جین کیان کائو جین و بای هوآ او شئ کائو – گزینه های اصلی برای درمان این بیماری پوستی محسوب می شوند.

اگرچه بسیاری از مردم با توجه به عوارض جانبی متوترکسات و سوریاتان (آسیترتین) می خواهند از رویکرد “طبیعی” تری در مورد پسوریازیس استقبال کنند ، اما استفاده از طب سنتی چینی موافقان و مخالفانی دارد.

 رویکرد درمان پسوریازیس

شیوه برخورد پسوریازیس در طب سنتی چین (TCM) با نحوه تشخیص و درمان آن در غرب تفاوت اساسی دارد. گفته می شود که پسوریازیس ، که در فرهنگ سنتی چین به عنوان بای بی شناخته می شود ، توسط “عوامل بیماری زای گرما” ایجاد می شود که باعث قرمزی مشخصه پوست می شود.

با پیشرفت بیماری ، اعتقاد بر این است که “خشکی” خون و “رکود” باعث ایجاد خارش ، ناراحتی و تشکیل پلاک های پوسته ای می شود که نمونه آن اختلال خود ایمنی است.

از آنجا که TCM عمدتاً مبتنی بر احساس و تجربه شخصی است ، درمان های توصیه شده می توانند از یک پزشک به پزشک دیگر متفاوت باشند. بر خلاف طب غربی ، داروهای TCM نه چندان درمان این بیماری هستند بلکه عدم تعادل را که باعث ایجاد شرایطی مانند گرما ، خشکی و رکود می شود ، اصلاح می کنند.

درمان های TCM اغلب مخلوط و مطابقت دارند تا عدم تعادل فرد را هدف قرار دهند. اگر نگرانی اصلی گرمای خون باشد ، گیاهانی که “گرما را پاک می کنند” بیشتر از گیاهان مورد استفاده برای رفع رکود یا خشکی استفاده می شوند.

در حالی که اثر TCM در درمان پسوریازیس تا حد زیادی ثابت نشده است ، برخی از یافته های امیدوار کننده وجود دارد.

 کیان کائو جین

Qian cao gin نام چینی گیاه علف گلی (Rubix rubiae) است. اعتقاد بر این است که دارای خواص خنک کننده خون و ضد پرولیفراتیو است که در صورت جلوگیری از جلوگیری از ایجاد پلاک های پسوریازیس ، ممکن است باعث تعدیل شود.

در میان تعدادی از تحقیقات اولیه ، یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ در مجله Ethnopharmacology “بدون شک” اثر ضد پسوریازیس R. rubiae در بافت انسان را تأیید کرد. در تحقیقات خود ، دانشمندان نشان دادند که عصاره حاوی R. rubiae به طور قابل توجهی ازدیاد تکثیر سلولهای پوستی کشت را معتدل می کند و این یک مدل برای تولید دارو است.

اگرچه امیدوار کننده است ، با توجه به اینکه مطالعات آزمایشگاهی روی بافتها به ندرت به همان تأثیر در خود انسان تبدیل می شود ، نتایج اندکی را محقق می دانند. نه تنها شواهد کمی وجود دارد که عصاره ای از این دست مثر باشد ، اما راهی برای دانستن میزان ایمنی آن در دوز موثر وجود ندارد.

علاوه بر این ، مطالعه تأثیر سمیت کبدی ذاتی بسیاری از داروهای گیاهی چینی را نادیده گرفت. یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ در Annals of Hepatology 28 گیاه محبوب چینی را شناسایی کرد که می توانند باعث آسیب کبدی ، گاهی اوقات شدید شوند.

نگرانی در مورد مسمومیت کبدی در تحقیقات قبلی از ایتالیا ، که R. rubiae را به عنوان یکی از گیاهان TCM ذکر شده است که در هنگام استفاده بیش از حد باعث هپاتیت حاد می شود ، تکرار شد.

چینگ دای

چینگ دائی ، که در غرب با عنوان indigo naturalis شناخته می شود ، گیاهی است که به نظر می رسد دارای خواص پاک کنندگی گرما و همچنین اثرات ضد تکثیری و ضدالتهابی است.

یک بررسی ۲۰۱۲ در Archives of Dermatology گزارش داد که استفاده موضعی از qing dai پس از هشت هفته استفاده می تواند پوسته پوسته شدن ، خارش و قرمزی را در افراد مبتلا به پسوریازیس بهبود بخشد.

اگرچه اقدامات مورد استفاده محققان (عکسهای مقایسه ای و نه نمرات PASI که معمولاً در تحقیقات پسوریازیس استفاده می شود) بسیار ذهنی بود ، اما کمتر از ۶۹٪ ضایعات مورد نظر کاملاً پاک شدند.

عوارض جانبی ، به طور عمده خارش و تحریک پوست ، به طور کلی خفیف بود. تنها نقطه ضعف عمده درمان ، رنگ آبی عمیق پماد بود که باعث شد استفاده از آن در صورت یا پوست در معرض دید غیرعادی باشد. دیگران شکایت داشتند که این لباس آنها را برای همیشه لک می کند.

شنگ دی هوانگ

Sheng di huang ریشه گیاه روباه چینی (Radix rehmanniae) است. این یکی از رایج ترین داروهای TCM است که برای پسوریازیس مورد استفاده قرار می گیرد ، اعتقاد بر این است که دارای خواص خنک کننده قوی خون و تسکین دهنده درد ناشی از رطوبت باد است (یکی از خواصی که مانع qi می شود).

یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ از بیمارستان عمومی پکن گزارش داد که عصاره R. rehmanniae که در موش ها استفاده می شود ، تولید گلوتاتیون پوست را هنگامی که با نور ماورا بنفش (UV) استفاده می شود ، افزایش می دهد. گلوتاتیون یک آنتی اکسیدان است که در بسیاری از مکمل های سلامتی استفاده می شود و اعتقاد بر این است که دارای ضد خواص پیری

طرفداران معتقدند که این تأثیرات می تواند برای افراد مبتلا به پسوریازیس مفید باشد ، اگرچه نحوه آن مشخص نیست. همانطور که با جین کیان کائو ، شنگ دی هوانگ در صورت استفاده بیش از حد ، احتمال سمیت کبدی را دارد.

بای هوآ She She Cao

Bai hua she she cao گیاهی است که در غرب به علف سوزن مار (Herba hedyotis) معروف است. اعتقاد بر این است که مانند سایر گیاهان TCM دارای خواص خنک کنندگی خون قوی است.

مطالعات لوله آزمایش همچنین نشان داده است که bai hua she she cao قادر به کاهش ترکیبات التهابی مرتبط با پسوریازیس و سایر بیماریهای التهابی مانند فاکتور نکروز تومور-آلفا (TNF-a) و اینترلوکن -۶ (IL6) است. اینکه آیا ممکن است همین اثر در انسان رخ دهد ، مشخص نیست.

استفاده بیش از حد از bai hua she she cao نه تنها ممکن است باعث آسیب کبدی شود بلکه عملکرد کلیه را مختل کند.

کلمه ای از ویلول

در حال حاضر ، تأیید استفاده از TCM برای درمان پسوریازیس خیلی زود است. اگر تصمیم دارید از گیاهان سنتی چینی برای درمان پسوریازیس استفاده کنید ، پزشک را در جریان بگذارید. به این ترتیب ، پزشک می تواند آنزیم های کبد و عملکرد کلیه را کنترل کرده و هرگونه عوارض جانبی یا تداخلات دارویی را قبل از جدی شدن آنها شناسایی کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *